چگونه “برداشت” در سال 2020 به یک کلید واژه موزه تبدیل شد


بخشی از یک مجموعه در پایان سال ، مرور موضوعات برخی از محبوب ترین مقالات هنری ما در سال است.

برای دنیای هنر ، سال 2020 میلادی سالی بود که جنبش زندگی های سیاه گفتگوی عمیق تری راجع به شمول و عدالت برانگیخت ، و سرانجام برخی از موزه ها را به فروش آثار برخی از هنرمندان – معمولاً سفیدپوست ، اغلب مردان – سوق داد تا به مجموعه های دائمی خود را متنوع کنند.

اگرچه توقیف قسمت هایی از مجموعه ها چیزی شنیده نشده است ، اما موزه ها در طول تاریخ از رهنمودهای اخلاقی پیروی می کنند و تنها در مواقعی که این هنر آسیب دیده یا تصمیم به تقلبی بودن این محصول گرفته شده است یا وقتی دیگر وظیفه آنها را برآورده نمی کند ، از این فرایند استناد می کنند. اما بعد از آن COVID-19 آمد.

در نتیجه تعطیلی همه گیر ، موزه ها تحت فشار شدید مالی قرار دارند. در آوریل Assn. از مدیران موزه هنر این قطعنامه را تصویب کرد تعیین اینکه موزه هایی که از بودجه حاصل از غیرفعال سازی استفاده می کنند به دلیل هزینه های عملیاتی عمومی یا مراقبت از مجموعه محکوم نخواهند شد. تعدادی از مناقصه های عالی رتبه و همچنین س questionsالاتی در مورد اینکه آیا برخی از موسسات از همه گیری بهانه ای برای فروش آثار برای اصلاح مشکلات بودجه درازمدت استفاده کرده اند ، پیروی کردند.

جکسون پولاک "ترکیب قرمز (نقاشی 1946) ،" روغن روی ماسونیت

جکسون پولاک “ترکیب قرمز (نقاشی 1946)” ، روغن روی ماسونیت ، 19.25 اینچ در 23.25 اینچ.

(کریستی)

موزه اورسون در سیراکیوز ، نیویورک ، حراج حراج “ترکیب قرمز” جکسون پولاک در سال 1946 ، معروف به دومین حمله اکسپرسیونیست در روش قطره ای که بیشتر از همه با آن شناخته می شود ، است. اگرچه انتظار می رفت 18 میلیون دلار فروخته شود ، اما این تابلو در حراج کریستی در 6 اکتبر به یک پیشنهاد دهنده ناشناس با قیمت 12 میلیون دلار فروخته شد.

در یک سوالات متداول ارسال شده در وب سایت موزه، اورسون گفت که درآمد حاصل از فروش برای “ایجاد صندوقی برای به دست آوردن آثار ایجاد شده توسط هنرمندان هنرهای زیبا ، زنان هنرمند و سایر هنرمندان زیر نمایندگی” و همچنین مراقبت مستقیم از مجموعه بیش از 10 موزه صرف خواهد شد. 000 اثر.

منتقدان تصمیم موزه برای جدایی از اثر مهم تاریخی را علی رغم قصد اعلام شده خشمگین کرده اند. وی نوشت: “هدف از ایجاد تنوع در مدلهای مردسالار سفید پوست مجموعه هنری موزه بسیار مهم است.” منتقد هنر زمان کریستوفر نایت. “این نوع رفع سریع ، جدی بودن را انکار می کند. هدف نه تنها وسایل را توجیه نمی کند ، بلکه این فرایندها باعث آسیب واقعی می شود. “

در پاسخ به منتقدانی مانند نایت ، جسیکا ارب دانیل ، رئیس هیئت امنای اورسون ، مقاله ای در روزنامه “هنر” نوشت محافظت از فروش وی گفت: “ما به آرامی در حال ساخت مجموعه ای متصل به جامعه خود هستیم ، با هنری نمایندگی ، الهام بخش و مرتبط تر از همیشه – برای من یک دستاورد بزرگتر از هر کار فردی در مجموعه است.”

سخنگوی موزه از طریق ایمیل به تایمز گفت که سود صندوق تا پایان سال 2021 هزینه نخواهد شد. با این حال، خریدهای اخیر تعهد موزه در گسترش مجموعه خود را منعکس می کند. این لیست شامل آثاری از شریف بی ، الن بلالاک و الن لسپرانس و همچنین قطعه ای از پارچه توتم هنرمند مقیم لس آنجلس ، شینیک اسمیت است که هفته گذشته تصویب شده است.

سخنگوی گفت: “ما امیدواریم که بودجه سالانه تقریباً 450،000 تا 500،000 دلار درآمد کسب کند تا بین خریدها و هزینه های مراقبت مستقیم تقسیم شود ، اما این باید توسط کمیته مالی ما تصویب شود.”

موزه هنری پالم اسپرینگز با حذف بوم هامن با نام چرخ فلک ، از سال 1979 ، ابنهای خود را بالا برد. این اثر در 28 اکتبر به قیمت 3.9 میلیون دلار به یک پیشنهاد دهنده ناشناس در Sotheby’s فروخته شد که این رقم بیش از 2.5 تا 3.5 میلیون دلار بود.

سخنگوی موزه در نامه ای الکترونیکی گفت كه “بخش كمی” از درآمد حاصل از فروش برای مراقبت از مجموعه هزینه می شود و مابقی به صندوق اكتساب هنری Steve Chase كه به نام طراح داخلی متاخر و اهداكننده اثر است ، می رود. موزه پالم اسپرینگ در حالی تلاش می کند تا هزینه های عملیاتی خود را تأمین کند زیرا تعطیلی ماه ها ادامه داشت.

وی گفت: “در طول COVID-19 ، ما واقعاً بسیاری از مشکلات را داشتیم ، به خصوص نه برای امور خیرخواهانه ، بلکه بیشتر به این دلیل است که با اجاره تجهیزات ، فعالیت در تئاتر آننبرگ ، مغازه و رستوران راهی برای کسب درآمد نداریم.” موزه لوئیس گراجوس به خورشید صحرا گفت در ماه اکتبر

موزه بروکلین روند خروج در مقیاس گسترده ای را که قبل از همه گیری همه گیر بود ادامه می دهد. هدف آن ساخت صندوق 40 میلیون دلاری است که بتواند سالانه 2 میلیون دلار برای صندوق مراقبت از مجموعه درآمد ایجاد کند. سخنگوی موزه از طریق ایمیل گفت: این موزه بیش از نیمی از این هدف را افزایش داده است.

در تاریخ 15 اکتبر ، این موزه 6.6 میلیون دلار از طریق فروش کریستی ، که شامل Lucretia لوکاس کرناخ بود ، درآمد کسب کرد.، “ که 5.1 میلیون دلار درآمد داشت. فروش بعدی از طریق Sotheby’s آثاری از Jean Dubuffet ، Claude Monet ، Edgar Degas ، Joan Miró و Henry Mathis و همچنین مجموعه ای از اشیا Fab Faberge را ارائه داد. سخنگوی موزه گفت که هیچ فروشی برای سال آینده تأیید نشده است ، اما چون “این تلاش مستمر برای از بین بردن است ، ما احتمالاً با ادامه روند کار ، آثار هنری دیگری را نیز خواهیم فروخت”.

شاید بحث برانگیزترین برنامه ها برای کنار گذاشتن در این سال موزه هنر بالتیمور بود که در ماه اکتبر اعلام کرد که از مجموعه خود هنری به ارزش حدود 75 میلیون دلار به فروش می رساند ، لنگر انداختن سه اثر مهم اندی وارهول ، هنرمند پاپ ، مینیمالیست برایس ماردن و سبک کلیفورد اکسپرسیونیست انتزاعی. قرار بود Marden and the Still در 28 اکتبر در حراجی Sotheby’s حراج شود و Canvas The Last Supper در سال 1986 توسط وارهول از طریق فروش خصوصی عرضه شد. فروش باید تثبیت می شد کمک مالی برای آینده که “بودجه ای را برای مراقبت از مجموعه اختصاص می دهد و به موزه اجازه می دهد تنوع مداوم و اقدامات عدالت برنامه ای خود را با ایجاد تغییرات ساختاری بیشتر در موسسه و افزایش دسترسی جامعه گسترش دهد.”

اختلافات شوالیه که BMA گاری را جلوی اسب قرار داد تا نیازی پیدا کند و “سپس در مجموعه هنری ارزشمند خود گشت و گذار ، به دنبال راه هایی برای تأمین بودجه آن”. وی می نویسد ، در این فرآیند ، موزه “در بهترین روش ها برای غیرفعال کردن هنر قرار می گیرد ، گویی که چنین استانداردهایی وجود ندارد.” هنرمندان امی شرالد و آدام پندلتون از هیئت مدیره موزه استعفا دادند. دو روسای جمهور سابق هیئت مدیره در اعتراض به مبلغ 50 میلیون دلار کمک های وعده داده شده جمع آوری کرده اند. دوازده طرفدار موزه و معتمدان سابق نامه ای عصبانی نوشت با درخواست توقف فروش به دادستان دولت و وزیر امور خارجه.

فقط دو ساعت قبل از آغاز موزه ، حراج را متوقف كرد ، شايد در پاسخ به “توضيحات” صادره از سوي انجمن مديران موزه ، مبني بر اينكه سياست تجديدنظر در مورد امتناع آن فقط براي اهداف بلند مدت نبوده بلكه فقط براي مراقبت هاي كوتاه مدت بوده است. برای کلکسیون.

BMA بیانیه ای صادر کرد و گفت: “چشم انداز و اهداف ما تغییر نکرده اند. دستیابی به آنها مدت زمان بیشتری طول می کشد ، اما ما این کار را با تمام ابزارهایی که در اختیار داریم انجام خواهیم داد. “این موزه به فقط جمع آوری کار از زنان هنرمند زن شناسایی شده در سال 2020. بیش از نیمی از خریدهای امسال ، طبق موزه ، با حذف بحث برانگیز هفت اثر توسط وارهول ، راوشنبرگ ، فرانتس کلاین و دیگران در سال 2018 امکان پذیر شد.

آخرین معافیت در این ماه در لانگ بیچ انجام شد ، جایی که موزه هنرهای آمریکای لاتین سعی کرد 59 اثر از مجموعه دائمی خود را به حراج بگذارد تا هنرمندانی را که نشان می دهد – کشور مبدا ، جنسیت آنها و مواد با آنها کار می کند. . سخنگوی گفت 44 مورد از 59 مورد – در حدود 3.3 درصد از کل دارایی های موزه – واقعاً فروخته شده است. تمام 44 اثر فروخته شده توسط هنرمندان مرد از جمله رافائل کرونل و رودولفو مورالس مکزیکی ، والتر گلدفرب برزیلی ، ویفردو لام کوبایی و روبرتو ماتای ​​شیلیایی است. سرپرست اصلی MOLAA گابریلا اورتیاگا به تایمز گفت که لیست سطل های او برای خرید شامل کارهای یک هنرمند لس آنجلسی است جودی رید، هنرمند برزیلی Tarsila do Amaral ، هنرمند آمریکایی کوبایی آنا مندیتا، هنرمند کلمبیایی بئاتریس گونزالس و فریدا کالو.

حراجی که در مجموع حدود 200000 دلار درآمد کسب می کند – کمتر از تخمین حراج بالای 474،000 دلار – شامل حدود 80 قطعه است که به طور خاص برای جمع آوری پول در موزه اهدا شده است ، و باعث شد نایت به موزه پیشنهاد دهد تا مجموعه خود را از طریق بودجه متنوع کند. غیر از غیرفعال کردن وی می نویسد: “مجموعه های موزه با افزودن هنر مهم تقویت می شوند ، نه با حذف آن.” گابریلا اورتیاگا ، مدیر ارشد نظریه دفاع از این اقدام:




منبع: khabar-insta.ir

دیدگاهتان را بنویسید

Comment
Name*
Mail*
Website*